Karaoke (Japanes: カラオケ, ´´leeg´´, en オーケストラ ōkesutora, "orkest") is een vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een bekend lied, en de zanger in een microfoon de tekst live zingt. De stem van de oorspronkelijke zanger bij de muziek is gewist of minder luid gemaakt. Gewoonlijk wordt de tekst ook geprojecteerd, zodat de zanger een steuntje heeft, inclusief maataanduiding.
Karaooke is een populair vermaak in Oost-Azië sinds circa 1980, is heeft zicht verspreid over de gehele wereld.
Het Japanse woord komt van de woorden kara (空), "leeg" (zoals in karate: 'lege hand') en oke, een afkorting voor ōkesutora ('orkest'). Gezamelijk betekent het woord "leeg orkest". Het woord is ook te lezen als "virtueel orkest". Oorspronkelijk werd het woord gebruikt voor professionele optredens waar de artiest een bandopname van het orkest gebruikt.
De Japanse uitspraak is [/kaɽaoke/] (geschreven met het IPA.)
Muzikaal vermaak tijdens het eten of uitgaan is vanouds een gebruik in Japan. Tijdens de era Taisho was het gebruikelijk dat klanten zongen in een Utagoe Kissa (�Liedjes koffie shop�).
In de jaren �70 werd zanger Daisuke Inoue gevraagd om bandjes van zijn liedjes zonder zijn stem. Hij ging deze opnames met een soort jukebox verhuren, waarmee de eerste mechanische karaoke/machine was geboren.
Uiteindelijk kreeg hij de ironische Ig Nobelprijs voor `vrede` toegekend, omdat hij een `nieuwe manier om mensen elkaar te laten tolereren` had uitgevonden.
Na de eerste magnetische tapes kwam de karaokemuziek beschikbaar op CD�s, VCDs, laserdiscs en, tegenwoordig, op DVDs. Het was zelfs mogelijk nummers te bestellen via een telefoonlijn.