*Bezuinig niet op microfoons
Bezuinig niet op microfoons! De ervaring leert dat veel
muzikanten het niet zo nauw nemen met de keuze van hun
spreekijzer. Stel je prijs op een goede weergave met zo
weinig mogelijk kans op rondzingen en oversturing (zeker bij
zang en snaargetokkel)koop dan een goede mic.
Condensatormicrofoons geven – in de studio vooral, live wat
kwetsbaar - nog altijd doorgaans het beste resultaat en worden
steeds goedkoper.
*Feedback
Tijdens het soundchecken kun je de proef op de som nemen of je
tijdens optreden risico loopt op rondzingen, piepen, feedback
dus. Dat doe je door een hand in verschillende standen om het
kapsel van de microfoon te leggen. Je ontdekt dan de plek waar
kans op rondzingen bestaat en kunt maatregelen nemen (zoals het
anders opstellen van monitors).
*Overspraak
Om overspraak te voorkomen (twee microfoons die dezelfde
geluidsbron opvangen) moet je de volgende stelregel in acht
nemen: de afstand tussen de microfoons onderling moet op z'n
minst drie keer de afstand zijn die zit tussen de microfoon en
de geluidsbron (instrument of onderdelen van de drumkit). Met
andere woorden: staat een microfoon op 15 centimeter voor de
gitaarversterker, dan mag de volgende microfoon zeker niet
binnen een straal van 45 centimeter geplaatst zijn.
*Welke houding neem je aan?
Veel zangers maken zich niet druk om hun houding. Ze staan half
gebukt over de microfoonstandaard. Je moet natuurlijk zelf weten
hoe je staat, maar als je streeft naar een zo groot mogelijk
zangvolume en een optimaal gebruik van je longen, is een andere
dan een gebogen houding aan te raden. Om een zo groot mogelijk
volume te kunnen produceren, moeten je een rechte lijn te
trekken zijn tussen je heupen, schouders en oren. Kortom: ga
kaarsrecht achter de microfoon staan. Speel je gitaar terwijl je
zingt en moet je dus licht voorover buigen om in de microfoon te
kunnen zingen? Gebruik dan een microfoonstandaard met een
hengel, zodat met je mond naar de microfoon buigen niet nodig
is.
*Zing over de bolling heen
Houd de mic niet horizontaal voor de mond. In het algemeen
bereik je bij zang de beste resultaten door de microfoon niet
pal horizontaal voor je mond te houden, maar door als het ware
over de bolling van de mic heen te zingen, waarbij je het kapsel
ter hoogte van je kin houdt.
*Oefen met je mic
De mic is een instrument, dus oefenen. De microfoon moet je
beschouwen als een instrument, net als de gitaar, en dus is
oefenen geboden. Microfoonbehandeling is een vak apart dat veel
jonge, onervaren zangers niet beheersen. Speel met de microfoon,
probeer te ontdekken bij welk stemvolume welke afstand van de
mond het beste resultaat geeft. Probeer 'feeling' met de
microfoon te kweken zodat microfoonbehandeling, net als gitaar
spelen, een soort tweede natuur wordt.
*Vergeet de batterijen niet
Vervang of controleer de batterijen van (zender en) microfoons
voor elk optreden - voor zover van toepassing natuurlijk bij het
type mic dat je gebruikt. Je zal niet de eerste zijn bij wie de
batterij het tijdens het optreden voor gezien houdt.
*Genoeg kabelruimte?
Hoewel het gebruik van draadloze mics sterk toeneemt, hebben de
meeste bands nog altijd microfoons met een snoer. Controleer
voor je optreedt of je genoeg speling in het snoer hebt om de
bewegingen te kunnen maken die je wilt maken.
Check ook of de connectorplug van de mic goed vast zit.
*Optimale statiefbehandeling
Je ziet het nog al te vaak, zangers die tijdens optredens
stoeien met een microfoonstatief, omdat het niet hun eigen
standaard is. Het komt knullig over, zeker als de microfoon niet
goed in de statiefklem zit en nog valt ook.
Check dus vooraf de exacte werking van het statief als het niet
je eigen standaard is.
*Doe er voorzichtig mee
Je gitaar smijt je doorgaans niet ergens in een hoek of geef je
op andere manier een flinke opdonder - tenzij je Jimi Hendrix of
Pete Townshend heet en in de roerige 1960's de blits wilde
maken. Microfoons zijn minstens zo gevoelig (zo niet gevoeliger)
als een doorsnee-gitaar. Hoewel je het in eerste instantie
misschien niet hoort, leidt vrijwel elke val of opdonder van een
microfoon tot een mindere geluidskwaliteit. Wees dus voorzichtig
met je mics.
*Neem het zekere voor het onzekere
Voorkom elk risico dat je microfoon een klap kan oplopen. Om de
kans te verkleinen dat de mic en de standaard vallen, doe je er
dus verstandig aan het risico van struikelen over
microfoonkabels in te dammen. Leg dus kabels niet in de
looproutes (studio) en leg ze tijdens optredens het liefst
voorlangs over het podium. Plak de kabels goed vast met tape en
zorg voor een stabiel statief van de standaard.
*Trillen en schommelen
Microfoons zijn gevoelig voor schommelingen en trillingen. Zorg
dus dat ze tijdens het vervoer (bij voorkeur verticaal
geplaatst) in een kist zitten met flink wat schuimrubber
eromheen.
*Vochtige omgeving
Microfoons zijn vatbaar voor vocht, bewaar ze niet in een schuur
(of 's nachts in de auto te laten liggen).
Leg in de microfoonkist zakjes vochtopnemende silicagel. Met
andere woorden: bewaar ze in een droge, niet te koude omgeving.
*Temperatuurshock
Een plotselinge overgang van koude naar warme lucht kan bij
microfoons condensvorming tot gevolg hebben. Laat in een koude
oefenruimte of studio de microfoon altijd eerst één tot twee uur
opwarmen. Vochtige omgevingslucht benadeelt de werking van de
membraan, het meest vitale onderdeel van de mic.
*Vuil beïnvloedt het geluid nadelig
Blaas de kap van je microfoon regelmatig schoon van stof en
andere vuiltjes - alleen als de microfoon niet aangeschakeld
is!. Vaak kun je het gaasje van de microfoon afnemen en in een
sopje even wassen. Probeer de microfoons zoveel mogelijk te
behoeden voor zand- en stofafzettingen. Laat het (regelmatig)
schoonmaken van de binnenwerk van het kapsel bij voorkeur over
aan iemand met verstand van zaken.
*Plopfilter tegen speeksel
Overweeg om als zanger je microfoon te voorzien van een
plopfilter. Primaire bedoeling hiervan is bepaalde plopklanten
(de 'p') niet te nadrukkelijk te laten 'klakken', maar bijkomend
voordeel is dat de microfoon gevrijwaard blijft van speeksel en
voedselresten.
*Roken
Het is bijna overbodig om het nog toe te voegen aan het boven
vermelde, maar roken schaadt de membraan (teeraanslag) en de
longen. Rokende zangers voorzien niet alleen hun longen maar ook
hun microfoon van een laagje teer.
Beide komt de geluidskwaliteit doorgaans niet ten goede - hoewel
er in de pop heel mooie rookstemmen zijn.
*Testing-one-two, blazen en tikken
Om te checken of de microfoon werkt is het (zeker bij een dure
en gevoelige condensatormicrofoon) niet aan te bevelen met je
vingers op de mic te hameren of onverwacht flink in de microfoon
te blazen. Door zo'n plotselinge 'optater' van de geluidsdruk
kunnen onherstelbare beschadigingen optreden - bovendien blaas
je vuil in de vitale delen van de microfoon. Ook hoge
decibilaire belasting gedurende langere tijd kan scheurtjes in
de membraan opleveren. |
|
