

Je wilt gaan optreden, je krijgt een 'gig', hieronder enkele tips om rekening mee te houden.
Beste song eerst
Wat geldt voor het toezenden van demo’s aan platenmaatschappijen, gaat ook op
voor de demo die je naar de programmeurs van zalen stuurt: zet je beste song als
eerste op de cd. Programmeurs zijn geen luie mensen of zo, maar je moet er
begrip voor hebben dat ze zich op basis van korte luistersessies een oordeel
moeten vormen. Vraag is dus of je werkelijk je complete eigen beheer cd met 14
songs moet opsturen. Het kan ook anders. Je kunt een speciale demo laten maken
waarbij je jouw songs tot een soort medley aan elkaar mixt. Van elke song laat
je het intro, een couplet en een refrein horen (totaal ongeveer een minuut)Zeker
voor coverbands is dit aan te bevelen. Het stelt je als covergroep in staat in
vogelvlucht te laten horen welk repertoire je beheerst en hoe jij bekende
popsongs uitvoert.
Geef goed beeld
Het oog wil ook wat. Mede door de clipzenders op de televisie, is het beeld
bijna net zo belangrijk geworden als de muziek. Steeds meer bands hebben een
demo met daarop ook beelden, van eerdere optredens of zelfs een heuse clip. Als
je geen bevriende semi-professionele camera vriendjes hebt, laat zulke beelden
dan liever achterwege. Zend de programmeur alleen beelden toe als je ze met z’n
allen eerst met een behoorlijke portie zelfkritiek hebt beoordeeld. Is het wel
om aan te zien? Voegen de beelden iets toe? Laten ze werkelijk zien wie jullie
zijn, benadrukken ze hetgeen jullie willen uitstralen? Ja. Okay, want alleen dan
kan beeld helpen om de programmeur over de streep te trekken. PS: Informeer eens bij de lokale videoclub of het eventuele lokale TV-station of
ze je bij opnames kunnen helpen.
Gerichte demo’s
Je wilt aan optredens komen en dus stuur je demo’s, bio’s en foto’s het land in.
Het heeft weinig zin alle kernpodia, zalencentra en horecazaken lukraak je info
toe te sturen, kost trouwens ook veel te veel poen. Als je nog nauwelijks
ervaring hebt met optreden, kun je bijvoorbeeld beter nog even wachten voordat
je de programmeurs van de 65 zogenaamde kernpodia benadert . Ga dan eerst maar
eens goed in je eigen regio kijken wat de mogelijkheden zijn. Het beste is naar
zalen te bellen voordat je iets opstuurt en eerst te vragen welk beleid ze
hanteren bij hun selectie. Maak je muziek in een heel specifiek genre, dan zijn
er in sommige gevallen specifieke circuits met hun eigen podia, festivals,
magazines en clubs. Blues? Kijk dan eens welke podia in het magazine Block
worden vermeld. Country? Werp eens een blik in de Country Gids of het
tijdschrift Country Gazette. Maak je latin of salsa? Dan is het blad Oye! Een
goede informatiebron. Hard tot extreem hard? Kijk eerst eens in de Aardschok.
Interessante informatie
De programmeur wil zich een goed beeld kunnen vormen van band of act. Maak dus
een korte duidelijke bio, zonder vermoeiende verhaaltjes over de vroegere
drummer die uit de band is gezet omdat hij er met de vriendin van de bassist
vandoor ging. De voorgeschiedenis van je band is doorgaans maar matig
interessant, tenzij de leden eerder in min of meer bekende groepen speelden.
Geef kort en bondig de bezetting weer. Verder is boeiende informatie hoe lang de
band bestaat (kan vertrouwen kweken), welke belangwekkende optredens je achter
de rug hebt, welke opvallende media aandacht je hebt gehad (citeren uit een
recensie) en wat jullie groep naar jullie smaak zo bijzonder maakt. Het is
uiterst hip om te verklaren dat jouw muziek niet in een hokje geplaatst kan
worden. Dat is in 99,9 procent van de gevallen baarlijke nonsens. Want zeg nou
eerlijk: jij denkt toch zelf ook bij bijna elke band ‘Hé, dat lijkt wel wat op
die en die.’ En dat is helemaal geen schande, want iedereen haalt zijn muzikale
invloeden nu eenmaal èrgens vandaan. Maak dus juist wel een vergelijking met
bekende namen in je bio! Dan weet de programmeur onmiddellijk waar hij jullie
muziek plaatsen moet. Heb je optredens in het verschiet, vermeld dan de data,
plek en aanvangstijd, zodat de programmeur kan komen kijken. Vergeet jullie
meest optimaal bereikbare telefoonnummers niet! En dat alles bij voorkeur op één
kantje van een A4-velletje.
Stem de data af
Degene die de optredens regelt (boeker of bandlid) moet beschikken over de meest
actuele agenda van alle groepsleden. Maak steevast aan het einde van elke
repetitie een rondje langs alle muzikanten om vast te stellen wie op welke data
absoluut niet kan. Houd je allen strikt aan je afspraken en confronteer je
collega’s in de band niet op het laatste met onaangename verrassingen. Is jouw
band aangesloten bij een boekingskantoor, dan moet die ook over de geblokkeerde
data beschikken. Een boeker vangt rond de 15 procent van de bruto gage voor zijn
bemiddeling. Zorg ook dat je binnen de band van tevoren overeenstemming bereikt
hoe vaak je een optreden wilt doen! NB: Er zijn goede online agenda’s met
talloze extra functies beschikbaar, zoals Bandagenda.nl.
Mét foto
Hoera! Je hebt een gig in het vooruitzicht. Heel vaak, zeker bij de kleinere
podia, laat de publiciteit vooraf te wensen over. Het blijft bij een
aankondiging van acht regeltjes in de plaatselijke huis aan huis verspreide
krant. Regel dus zelf ook voor de zekerheid ook iets. Stuur tijdig een cd’tje
naar de lokale radio en bied je aan voor een interviewtje. Raadpleeg het
Handboek voor de Pers, aanwezig in alle grotere bibliotheken, en zoek op welke
media er in jouw speelgebied bestaan (het handboek is voorzien van regio
register). Stuur persberichten voorzien van fotomateriaal op. Doe dat wel op
tijd, want in veel gebieden verschijnen de plaatselijke kranten maar eens per
week. Zorg voor eigen posters, stuur desnoods een posterplakker op pad twee
weken voor het optreden. Kijk wel uit waar je plakt. Er is inmiddels een aantal
gemeenten (zoals Den Haag) dat de kosten van ‘wildplakken’ verhaalt op de
afzenders van de poster. Vergeet nooit in de persinfo vragen te beantwoorden
als: wanneer is het, waar is het, hoe laat begint het (en op welk tijdstip gaan
de deuren open), wat kost het en wat is het (welk genre?). En dat alles bij
voorkeur weer op één kantje van een A4-velletje.
Contract op zak?
De programmeur van een kernpodium gaat professioneler om met bandjes dan de
cafébaas om de hoek. Dat is nu eenmaal zo en dat verander je niet één, twee,
drie. Maar met vasthoudendheid bereik je veel bij minder professionele
opdrachtgevers. Dring er dus op aan afspraken vast te leggen op papier.
Afspraken over zaken als wie het licht en geluid regelt, wat de
reiskostenvergoeding is, of er catering verzorgd wordt, wat de aanvangstijd van
het optreden is, hoelang de gig moet duren, hoe hoog de gage is en wanneer wordt
uitbetaald. Het is allemaal een kwestie van onderhandelen, met als einddoel het
bereiken van een overeenstemming waarover van beide kanten geen misverstanden
kunnen ontstaan. Niet ongebruikelijk is dat aan het uiteindelijke contract een
optie-periode vooraf gaat, een soort bedenktijd, van zo'n twee weken. Je kunt
een contract natuurlijk met eigen voorwaarden aanvullen. Zo weigeren veel bands
te spelen in een zaal (vaak horeca) die voorzien is een limiter ofwel een
geluidsbegrenzer. Zo’n ding schakelt de stroom uit als jij boven een bepaald
aantal decibellen aan geluid produceert, een geluidsniveau dat de horecabaas in
zijn vergunning vermeld heeft staan als maximum. Vaak lopen horecabazen er niet
mee te koop dat ze zo’n ding hebben. In het contract laat je dus opnemen dat hij
de band wel moet uitbetalen, ook als de geluidsbegrenzer (die trouwens slecht is
voor je versterkers) het spelen onmogelijk maakt.
Papierwinkel geregeld?
Hoe zit het nou met de gage voor je gig? Indien de gage de 136 euro per muzikant
niet overschrijdt, kan de gage worden beschouwd als een onkostenvergoeding. Die
moet je aan het einde van het jaar wel verantwoorden bij de fiscus via een
aangifteformulier. Dus: houd alle daadwerkelijk gemaakte kosten (van plectrum
tot oefenruimtehuur) secuur bij! Voor besloten feesten, bruiloften en partijen
(waarbij met een particuliere opdrachtgever afspraken zijn gemaakt) geldt deze
regeling ook als je méér dan 136 euro per muzikant vangt. Is de gage hoger dan
136 euro per persoon? Dan moet je jaarlijks eenmalig een kosten vergoedings
beschikking van de belastingdienst invullen, met je geschatte kosten op
jaarbasis, die je deelt door het aantal geschatte optredens. Dit formulier
willen veel zaalhouders graag voor het optreden al van je hebben, compleet met
het contract en de verplichte kopieën van de identificatie papieren van de
muzikanten. Na elk optreden is voorts een gageverklaring vereist. Op dat laatste
papier dienen te staan: de totale bandgage, het loon dat overblijft na aftrek
van de eerder begrootte kosten, de loonverdeling per muzikant en hun individuele
sofi-nummers. Groot verdienende bands, kunnen beter een rechtsvorm in het leven
roepen en zorgen dat ze als een soort werknemer door zo’n rechtsvorm worden
uitbetaald. Zorg dat je je tijdens optredens kunt identificeren met een
paspoort, rijbewijs of identiteitskaart! Belastinginspecteurs kunnen tijdens een
optreden onverwachte onderzoeken uitvoeren, zogenaamde waarnemingen ter plaatse.
De kopie die de zaalhouder krijgt van jouw identiteitsbewijs, heeft een relatie
met de hoogte van de heffingen die de opdrachtgever aan de fiscus moet afdragen.
Als er geen identiteit van de muzikanten bekend is, geldt het hogere, zogenaamde
anoniemen-tarief.
Een eigen P.A.?
De grotere zalen en podia beschikken vaak over een huisinstallatie. Is dat niet
het geval, dan is het voor de meeste bands het meest voordelig een PA te huren.
Uit onderzoek bleek dat de meeste muzikanten niet vaker dan 25 keer per jaar
optreden, terwijl het pas vanaf 40 optredens per jaar rendabel is een eigen PA
aan te schaffen, aldus een berekening.
Voor het huren van een PA met monitors ben je enkele honderden euro’s kwijt,
waarbij de prijs van de geluidsman en het vervoer zijn inbegrepen. Voor kleine
zalen (tot 400 mensen) heb je een PA van 2 x 1000 watt nodig, bij een capaciteit
van 750 bezoekers moet je voor 2 x 2500 watt of daaromtrent kiezen. Voor cafés
is een zanginstallatie in combinatie met de eigen backline voldoende. Maak met
de verhuurder goede schriftelijke afspraken over waar en wanneer hij moet
opdraven en wat er van hem wordt verwacht.
Kabeltester versus krakende kabels
Ruim voor je (reeks van) optredens, onderwerpt elke muzikant zijn instrument en randappartuur aan een kritische check. Drumheads en snaren in orde? Licht al je
kabels door met een kabeltester, tegenwoordig geschikt voor vele soorten
stekkertjes. Draai de plugjes even open en kijk of de soldeerverbinding solide
is. Gebruik connectorcleaner om zowel je pluggen als inputs stof- en kraakvrij
te houden. Heb je trouwens een beetje klasse kabels? Dat scheelt in de
geluidskwaliteit (en houdt de kabels zo kort mogelijk voor een zo gering als
mogelijke weerstand). Check alle apparatuur of de eventueel gebruikte batterijen
nog voldoende voeding leveren. Check ook je 220 volts snoeren op breuk en
stekkercontactjes. Buizenversterkers? Loop even na of de tubes goed vast zitten
en niet aan vervanging toe zijn.
Speel of safe
Uiteraard heb je altijd een paar reservekabels bij je voor noodgevallen en ben
je voorzien van een voorraadje batterijen en zekeringen (wel de juiste types!).
Digital gear? Zorg ervoor dat je een reservekopie hebt van de disk, zip of cd
waarop je voorgeprogrammeerde partij staat. Je zult de eerste niet zijn die pas
op het podium merkt dat de boel niet opstart. Bewaar de reservedisk op een
andere plek dan het origineel, want stel dat je net die ene tas op dat ene
cruciale moment kwijt bent…. Het spreekt vanzelf dat je thuis ook nog een versie
van je partij hebt. Gebruik je adapters? Koop dan bij voorkeur voor eentje met
zoveel mogelijk verschillende voltage-keuzes. Dan is de kans minder groot dat je
voor verrassingen komt te staan. Een reserve-adapter is ook niet weg, want die
dingen, zo leert de ervaring, zijn kwetsbaar.
Vraag naar de geaardheid
Heb je apparatuur die is voorzien van een geaarde stekker? Zorg dan dat je ook
daadwerkelijk geaarde stopcontacten gebruikt. Vraag dus vooraf bij de zaal of
daarin is voorzien. Het gebruik van geaarde snoeren kan je leven redden. Bungelt
er in de basamp een los draadje onverhoopt tegen een geleidend deel en heb je
geen aarding, dan staat acuut jouw bas onder de 220 volt. Met een geaarde amp
slaat in zo’n geval gewoon een stop door. Wees vooral bij optredens in de
openlucht (is de gebruikte aggregaat wel geaard?) en bij slecht georganiseerde
feesten verdacht op hoe de stroomvoorziening is geregeld. Gebruik je oprolbare
snoeren op haspels? Rol ze dan helemaal uit, zoals trouwens ook op de
waarschuwingssticker staat. Anders kan namelijk oververhitting ontstaan.
Instrumentarium goed verzekerd?
Het gebeurt met de regelmaat van de klok: tijdens tournees en optredens worden
instrumenten en apparatuur gejat, zelfs hele autobusjes met inboedels worden
gekaapt. Dan is de ramp niet te overzien, want als je geen geld achter de hand
hebt of een suikeroompje, ligt je hele band op z’n kont. Verzeker dus je
instrumentarium, niet alleen voor wat je thuis hebt (hetgeen overigens doorgaans
niet bij jouw inboedel-verzekering is inbegrepen) maar zorg ook dat er dekking
is als je on the road bent. Als je lid bent van de BV Pop of NTB, informeer dan
naar verzekeringen bij je vakbond. Wend je in andere gevallen tot je
verzekeringsagent. Globale richtlijn: de premie ligt op ongeveer E 2 per E 100
verzekerde waarde.
Goede zaalversterking
Veel muzikanten kankeren op de zaaltechnici die hun backline sound naar de zaal
moeten vertalen (overigens is dat niet zo eenvoudig als het soms lijkt). Met
kankeren schiet je niets op. Zorg dat de geluidsman ruim voor de gig beschikt
over het podiumplan met de opstelling van de band (wel aangeven uit hoeveel
onderdelen de drumkit bestaat!). Vermeld ook welke instrumenten rechtstreeks
versterkt kunnen worden via de mengtafel, dus zonder microfoon. De geluidsman
leidt van dit podiumplan een priklijst af, waarop hij opsomt op welke wijze de
verschillende instrumenten en de zang worden versterkt. Goed vooroverleg kan
veel ergernis voorkomen. Trouwens, als je zelf niet goed genoeg bent als band,
zul je je fouten bij een goede PA alleen maar des te beter horen. En tja, een
slechte PA met een slechte geluidsman, die combinatie bestaat helaas nog altijd,
want er zijn in Nederland veel bijverdienende audio-beunen.
Regel het desnoods zelf
De backline van een doorsnee-rockband versterken, is iets wat voor de ervaren
geluidsman gesneden koek moet zijn. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat hij
altijd een pasklare oplossing heeft voor set-ups die onaangekondigd sterk
afwijken. Als jij niet hebt laten weten dat er een blazersectie meekomt, dat je
een vreemd vocaal effect gebruikt of dat de drummer met drie bassdrums speelt,
kan hij zich niet voorbereiden. Hij tovert echt niet zomaar even acht extra
microfoons tevoorschijn! Maak afwijkende wensen dus kenbaar of regel de boel
desnoods zelf!
Maak onderling afspraken
Wie kent de verhalen niet, wie heeft het niet eens meegemaakt? Het vertrek naar
de gig is gepland om vier uur, maar het wordt half vijf omdat de drummer nog
even snel nieuwe drumstokjes moest scoren. Dat kan dus niet! Want het is altijd
de drummer die te laat is, de rest ergert zich aan zijn gedrag, de reis begint
al opgefokt. Zet een tijdplan op papier, doe daags voor het optreden nog even
een belrondjes om iedereen ervan te doordringen dat het menens is. Heilig is ook
de begintijd van het optreden. Zeker bij een gig met een wat vrijblijvend
karakter, zoals in het café, bestaat altijd de neiging nog maar even te wachten
en nog maar een biertje te nemen tegen de zenuwen. Niet doen, overwin je
podiumangst door je strak aan de afspraken te houden.
Laden en lossen
Er zijn regels in de maak om professionele geluidsmensen nog maximaal 25 kilo
per persoon te laten tillen. Ze worden niet voor niets gemaakt. Als individuele
muzikant kun je natuurlijk eigenwijs zijn en gewoon in je eentje met die
loodzware bascombo met buizen gaan lopen sjouwen. Je komt daar wel van terug als
je het elk weekeinde vier keer moet doen. Houd je dus zoveel mogelijk aan het 25
kilo maximum en werk samen! Nog een tip: koop bij de Gamma een paar
werkhandschoenen. Is prettiger voor je kostbare gitaar- of toetshandjes.
Trouwens, als je toch bij de doe-het-zelf zaak bent, waarom koop je meteen niet
een steekwagentje? Pak de bandbus zo in dat er niks door de laadbak kan vliegen
bij een noodstop. Flightcases met wieletjes zet je op hun kant, je zorgt dat
alles zo vast staat als een huis. De eventuele verhuurder houdt niet van deuken
in zijn laadbak. Hoedt u voor overbelading, want daarmee werk je bij een rare
move onbestuurbaarheid in de hand. Verder nog even dit: zorg dat er altijd
iemand bij de bandbus blijft ter voorkoming van diefstal.
Veilig de weg op
Bijna elke muzikant kan smakelijke verhalen opdissen over het bandvervoer. Dus:
alleen verzekerd rondrijden (bij een huurbus is alleen de hoofdhuurder als
bestuurder verzekerd), niet met te lichte busjes (en dus te zwaar beladen)
rondrijden, geen personen vervoeren tussen de flightcases achterin, niet met een
slok of shot op achter het stuur. Kortom: doe geen dingen die je normaliter ook
niet zou doen.
Draai de route uit via Routenet.nl
Soundchecks voor optredens beginnen heel vaak ergens tussen vijf en zeven uur.
Dat is juist bij uitstek het tijdstip dat de wegen in ons land blinken van het
vele blik. Vertrek dus tijdig. Draai de exacte routebeschrijving uit via
www.routenet.nl. Vraag van tevoren bij de zaal ook waar je moet uitladen, zodat
je in het stadscentrum niet verdwaalt tussen het winkelend publiek, terwijl de
artiesteningang zich aan een rustig achteraf straatje bevindt (want dat is
namelijk heel vaak zo). Zorg dat je in de bandbus een mobieltje bij de hand
hebt, maar ook het 06-nummer van de programmeur. Je weet maar nooit of de bus
onderweg zonder benzine komt te staan. Zorg er ten allen tijde voor dat je
voldoende reistijd incalculeert. Er is niets erger dan in de stress je backline
te moeten sjouwen en opbouwen.
Eerst even lekker eten
Als je een paar dagen met je bandje van huis bent, wil je af en toe graag
fatsoenlijk eten, iets anders dan babi pangang, pizza en patat. Veel kernpodia
hebben eetcafés, in de horeca hebben ze keukens. Maak met de opdrachtgever van
tevoren afspraken over de maaltijd. Bedenk wel dat je met een fikse reis achter
de kiezen en een zware maaltijd (vooral vlees hakt er erg in) in eerste
instantie loom wordt. Je lichaam vreet energie bij de verwerking van een
maaltijd, energie die je ook in je optreden had kunnen stoppen. Eet dus bij
voorkeur lichte kost (vis, rauwkost, fruit), het scheelt echt.
Houd randfiguren weg
Het optreden is een bandgebeuren. Houd dus - zeker voordat je opmoet -
randfiguren op afstand. Opa, oma’s, neefjes en nichtjes, ook al zijn ze nog zo
mooi, hebben niets te zoeken op of rond het podium en in de kleedkamer. Ze
leiden jullie af van waar je mee bezig bent. Misschien vind jij als zanger het
wel leuk dat je vriendin je loopt af te lebberen, maar jouw mede-muzikanten
ergeren zich daar op den duur groen en geel aan. Niet goed voor band in de band
dus. Zorg ook dat iedereen die geen muzikant, geen technische man of sjouwer is
met zijn vingers afblijft van jouw instrumenten en apparatuur.
Mobiliseer een grote aanhang
Zorg dat je zoveel mogelijk aanhang mobiliseert voor jouw optreden. Dat lijkt
tegenstrijdig met het vorige punt, maar is het niet. Een zaaleigenaar is een
ondernemer en die vindt het fijn als er veel mensen komen, want die zorgen voor
drankomzet. Indien er voor het optreden entree betaald moet worden, stelt de
zaaleigenaar het niet op prijs als je tientallen vrienden, bekenden en fans op
de gastenlijst laat zetten. Wees hiermee dus selectief.
Wees een braaf mens
Bezorg de zaaleigenaar of programmeur een goede avond, want dan is de kans
groter dat je mag terugkomen. Dat betekent dus ook dat je bij het versjouwen van
je spullen uitkijkt dat je niets beschadigt. Maar ook: niet kladden op de muren
van de kleedkamer, niet vloeken in een zaal op de Veluwe, niet blowen in
Spakenburg.
Kortom: toon een beetje respect voor je gastheer (gastvrouw).
De backline opbouwen
Over het sjouwen en het opbouwen van de backline maak je goede afspraken.
Iedereen met een gezonde spierontwikkeling helpt mee, zodat er geen ergernis
ontstaat. Als de PA net wordt opgebouwd, treedt eerst in overleg. Het kan
vervelend zijn als jij met je spullen de looproutes blokkeert. Misschien is het
beter even met de opbouw van de backline te wachten in zo'n geval. Laad daarna
alles uit de bus en zet het neer vóór het podium. Pas als daar je hele
instrumentarium staat, zet je de versterkers en de drums op het podium. Zorg dat
elke muzikant zijn eigen versterker zoveel mogelijk afstelt op zijn eigen
standplaats tijdens het optreden. Vervolgens sluit je de kabels en snoeren aan
(maar maak die pas na de soundcheck vast met tape!). Bij het opbouwen zet je de
gitaar, de bas en eventueel andere instrumenten zonder vaste standplaats (zoals
blazers) als laatste neer. De elektriciteit voor de band moet gescheiden zijn
van de stroomgroep waarop ook, om maar wat te noemen, de vrieskist van de zaal
is aangesloten. Zit je op dezelfde groep, dan geeft dat geheid storing.
Blijf 'testing one two' zeggen
Geef de geluidsman bij binnenkomst een hand, stel je voor. Dat is in elk geval
een goed begin. Een goed begin is het halve werk. Dat geldt voor de kennismaking
met deze zeer belangrijke functionaris, die allereerst moet leiden tot een
vruchtbare soundcheck. Bij het begin van de soundcheck zijn alle muzikanten
helemaal klaar met hun eigen besognes. Gitaar en bas zijn gestemd, de sequencer
is geladen. Verras de geluidsman niet met onaangename grapjes, zoals het
insteken van een plug terwijl je versterker-volume op de hoogste stand staat. Is
trouwens nog funest voor je eigen speakers ook. Bepaal van tevoren welk nummer
je tijdens de soundcheck gebruikt en kies bij voorkeur voor de song die kan
worden gezien als een soort gemiddelde van je repertoire. Dat geeft een betere
garantie op een optimaal geluid tijdens het hele optreden. Volg tijdens de
soundcheck de aanwijzingen van de geluidsman zorgvuldig op. Blijf net zolang op
je snaredrum slaan totdat hij zegt dat het genoeg is. Blijf net zolang testing
one, two zeggen tot hij het voldoende vindt. Laat je mede-muzikanten het geduld
opbrengen te wachten en zorg dat ze niet vervelend gaan zitten geinen. Sommige
bands nemen een eigen technicus mee, die naast de geluidsman van het
PA-verhuurbedrijf achter de mengtafel gaat staan om aanwijzingen te geven. Dat
komt doorgaans erg arrogant over en slaat zelfs helemaal nergens op als deze
bandtechnicus niet beschikt over een heel ruime ervaring.
Weg met obstakels, tape alles vast
Zorg dat je op het podium een zo optimaal mogelijke bewegingsvrijheid hebt en
niet het risico loopt te struikelen over loszittende kabels. Neem dus altijd
voldoende tape mee om de boel goed vast te zetten, ook je effectpedaaltjes. De
snoeren en kabels moet je pas na de soundcheck vastplakken. Want: misschien kom
je tijdens de geluidsafstelling tot de conclusie dat er nog wat met de backline
geschoven moet worden.
Een vrij en stevig podium
Zorg dat je zelf als muzikant goed uit de verf komt. Dat betekent dat je je niet
moet verschuilen achter je flightcases, uit het zicht zetten dus. Plak ook de
setlijsten zo op dat ze niet onder de ogen van het publiek komen. De setlijst is
immer onderdeel van de organisatie, maar geen onderdeel van de show. O ja, test
het podium even voordat je helemaal losgaat. Is het wel betrouwbaar? Je zou niet
de eerste zijn die, vooral tijdens dubieuze buiten festivalletjes, door de bühne
zakt.
Een paar geluidswenken
Er zijn een paar wenken die (met name) gitaristen en basgitaristen zich ter
harte kunnen nemen ten aanzien van hun backline om een beter zaal- en
podiumgeluid te krijgen. Bijvoorbeeld: wees voorzichtig met reverb en galm op je
versterker, want het kan bij overdaad op het publiek overkomen als een
geluidsbrei. Hetzelfde geldt voor treble. Wees er spaarzaam mee. Op het podium
klinkt het misschien lekker helder, maar teveel hoog kan de toehoorders snel
pijn aan de oren doen. Idem dito met teveel lage tonen en distortion. Het is in
de zaal allemaal snel teveel van het goede. Verder geven de eindtrapbuizen van
jouw versterker vaak veel meer vermogen dan de buizen van de voorversterker.
Draai dus de laatste terug en de eindtrap een flink eind open. Wil je als
gitarist een lekker geprononceerde attack op het publiek loslaten dan zijn zaken
aan te bevelen als: hard aanslaan en het gebruik van een dik plectrum, terwijl
ook dikkere snaren de attack verhevigen (en in het algemeen minder snel
‘weglopen’ en dus langer beter gestemd blijven). Het monitorgeluid on stage is
niet altijd beter hoorbaar door simpelweg het volume te verhogen van jouw
partij. Het geeft vaak een beter resultaat als je de middenfrequenties wat
oppept.
Spaar je oren!
Veel oudere muzikanten hebben hun gehoor in de loop der jaren grondig verziekt,
steeds meer jonge muziekmakers gebruiken godzijdank in-ears. Hoe het ook zij:
spaar on stage je oren en ga dus niet te hard tekeer met het geluid van de amps
en de monitoren. Blazers in de band? Ga dan niet op oorhoogte bij hen in de
buurt staan net als ze een flinke partij staat te toeteren. Keer je oren ook
niet teveel naar de bekkens als de drummer ze net intensief gebruikt. Het
podiumgeluid levert al snel gevaar op voor blijvende gehoorschade. 80 decibel is
het niveau van fabriekslawaai, 110 decibibel is een pneumatische hamer en aan
dat soort niveaus zit je al heel erg snel op het podium en er nog wel boven
ook…..
Blijf van die knoppen af!
Het is wellicht al honderd keer gezegd! Blijf nou toch in godsnaam met je
klauwen af van de knoppen van je gitaarversterker! De man achter de mengtafel
wordt er helemaal krankjorum van. Hij is degene aan wie je de zaalmix moet
overlaten, hij kan het geluid vanuit zijn positie veel beter beoordelen dan jij.
Deze waarschuwing geldt niet alleen voor het volume, maar ook voor de galm
knoppen. Handen thuis!
Drinken tijdens het werken?
Drank of drugs, dat moet je natuurlijk zelf weten. Sommige muzikanten hebben dat
ene borreltje vooraf nodig om hun zenuwen de baas te kunnen. Hoe dan ook, het
beïnvloedt je prestaties bijna altijd negatief, want je wordt door drank minder
alert. In het algemeen wordt de podiumprestatie er niet beter van. Een slok
water op het podium? Okay, maar kies bij voorkeur voor een fles met een
schroefdop en niet voor glazen, want die kunnen omvallen. Zet de fles altijd op
de grond en niet op de apparatuur.
Bereid je presentatie voor
Dat de songs goed ingestudeerd zijn kort voor het optreden, spreekt voor zich.
Maar heb je ooit nagedacht over hoe je knallend begint en hoe je je verder
presenteert? Waarom komen de mensen eigenlijk naar jullie kijken? Weet jij veel.
Misschien heeft hun liefde hen die dag verlaten en voorzie jij in hun behoefte
hun verdriet even te vergeten. Zorg dus dat jouw muziek en enthousiasme deze
mensen entertaint. Daar is meer voor nodig dan een lekkere gitaarsolo. Hoe zit
het met de praatjes tussendoor, de kleding, eventuele decorstukken (een
ouderwetse schermerlamp desnoods), sprongetjes, bewegingen (loopt de gitarist
tijdens de solo naar voren?), rookmachines en weten wij veel wat nog meer.
Verlichting is een verhaal apart. Informeer vooraf bij een zaal wat er
beschikbaar is. Vind je dat niet voldoende, dan kun je het inhuren. Voor in
kleine zalen zijn ook lichtsetjes in de verkoop die je als muzikant met je
voeten kunt bedienen. Zie het showlicht in geen geval over het hoofd! Wat je
verdere presentatie betreft: doe alleen maar dingen die passen bij jezelf en bij
jouw muziek. Anders maak je jezelf belachelijk en komt het niet over. En dan nog
iets. Sommige aankondigingen kunnen tegenwoordig echt niet meer! Het meest tenen
krommende voorbeeld: ‘Het volgende nummer gaat over…’ (en dat bij elk liedje
herhalen). Aan de andere kant moet je ook niet overdrijven. Popie Jopies die met
volledig verkeerde humor de clown uithangen, daar staat het Nederlands publiek
niet op te wachten.
Je naam is een merk
Bij een band hoort een logo. Dat hoeft niet een ingewikkeld grafisch hoogstandje
te zijn, het kan simpelweg bestaan uit een bewust gekozen lettertype. Zorg in
elk geval dat de bandnaam zichtbaar is tijdens het optreden. Toch lullig als je
publiek de volgende dag tegen vrienden zegt: ‘God, ik heb gisteren toch een te
gek bandje gezien zeg! Moet je echt heengaan als die weer in de buurt is. Hoe
het heet? Tja, weet ik eigenlijk niet.’
Heb geen lak aan het publiek
Als optredende band ben je in zekere mate verantwoordelijk voor je publiek. Als
je die verantwoordelijkheid serieus neemt, stel je jezelf een aantal vragen.
Zoals: Is het echt nodig om hun trommelvliezen aan gort te spelen? Staan onze
flightcases nergens in de weg, blokkeren ze geen nooduitgangen? Kan het publiek
niet struikelen over onze snoeren? En van levensbelang is natuurlijk: richt je
actief tót het publiek. Als alle bandleden een beetje in zichzelf gekeerd staan
te freaken, waarom blijf je dan niet lekker veilig in de oefenruimte?
De opbouw van de set
Zorg ten eerste dat je genoeg kopieën hebt van de setlijst, zodat elke bandlid
precies weet waaraan hij of zij toe is. Maar hoe bouw je nou een set op? Tja.
Veel deskundigen pleiten ervoor te beginnen met het sterkste nummer (welke dat
is? vraag het aan je vaste fans!). Na deze topsong komen de wat mindere songs,
waarmee je de set opnieuw moet opbouwen tot een climax die leidt tot het spelen
van je op één na beste nummer. Enzovoorts. Gebruikelijk is om up-tempo songs af
te wisselen met nu en dan rustig deuntje tussendoor. Zitten er uitgebreide
gitaarsolo’s in een aantal liedjes? Zorg dan dat je niet twee nummers na elkaar
zet die allebei zo’n (voor publiek én muzikanten) uitputtende solo hebben. Let
er ook op dat je door de set heen een beetje varieert in toonsoort, doe je dat
niet, dan ligt het risico van saaiheid op de loer. Probeer aan te voelen hoe de
stemming in de zaal is. Het is jammer als je net op het verkeerde moment een
ballade inzet die de sfeer doodslaat. Sla zo’n slow song dan liever over, hoewel
ad hoc veranderingen in de setlijst alleen zijn aan te bevelen voor de meer
ervaren bands.
Bouw een pauze in en wacht op de barman
Bezoekers verteren tijdens de pauzes meer dan wanneer de band speelt. Wil je
goede sier maken bij de zaalhouder, dan geef je hem de kans veel bier te
verkopen. Dus last je pauzes in. Je zou zelfs, als dat je niet tegen de borst
stuit, met de uitbater kunnen afspreken dat je een reclame slogan roept als de
pauze begint. Zo van: ‘Weten jullie dat ze deze week Duvel aan de tap hebben?’
Begin pas weer te spelen als je ziet dat de grootste drukte bij de bar voorbij
is.
Podiumvrees?
Uit Engels onderzoek bleek dat 70 procent van de 1600 ondervraagden klassieke
musici veel last ondervindt van podiumangst. Dat zal onder pop- en
jazzmuzikanten lager liggen (want de druk om foutloos te spelen is minder groot)
maar we mogen aannemen dat vele tientallen procenten van de popmuzikanten
podiumvrees hebben. Het is dus geen slechte zaak de volgende paar tips op te
nemen.
Gezonde spanning goede stress?
Gezonde spanning voorafgaand aan een optreden, is een goede vorm van stress. Je
hoort het vaak zeggen en het zou kunnen kloppen. Kriebels in je lijf vlak
voordat je opmoet kunnen je net dat extra adrenaline-stootje bezorgen dat
resulteert in wat extra agressie en gretigheid om een show van formaat neer te
zetten. De spanning valt in zo'n geval na een paar maten van je af. Hang je voor
elk optredend kotsend over de WC-rand, dan is het misschien zaak om te kijken of
daaraan iets is te veranderen.
Kweek zekerheid en wees dus goed voorbereid!
Oefen tot je erbij neervalt. Maak ook eens video-opnames in de oefenruimte om te
zien of je iets aan je presentatie kan doen. Zorg dat je optimaal voorbereid aan
de start verschijnt op de bühne. Een optimale voorbereiding geeft een zeker
gevoel. Een zeker gevoel zorgt dat je zelfvertrouwen uitstraalt. Dat kan ervoor
zorgen dat je korte metten maakt met de podiumangst die je voorheen voelde.
Overweeg desnoods de songs te schrappen die bij het reperteren niet goed genoeg
gingen. Vermijd experimentjes tijdens het optreden (nieuwe nummers) als je weet
dat het voor innerlijke onrust zorgt bij jezelf of je medemuzikanten.
Denk positief, denk aan iets leuks
Positief denken is een goed middel tegen plankenkoorts. Denk aan iets leuks.
Denk bij jezelf: Wat kan er nou eigenlijk zo verschrikkelijk dramatisch misgaan
dat ik me er misselijk door voel? Denk bij jezelf: optreden is het leukste wat
er is, dat zouden al mijn vrienden wel willen, maar de meesten kunnen het niet
of durven het niet. Negatieve gedachten zijn funest voor je zelfvertrouwen en
aangezien je niet aan twee dingen tegelijk kunt denken, verdrijf je met
positieve gedachten vanzelf de negatieve. En aanvaardt - als je hoge eisen aan
jezelf stelt - dat perfectie helemaal niet en nergens niet bestaat.
Adem rustig, voel je lekker
Haal rustig adem als de opwinding zich van je meester maakt. Is het heel erg
gesteld met je nervositeit, sluit dan losjes je ogen en concentreer je op de
ademhaling in je onderbuik. Adem rustig in door je neus en laat de adem met
losse plofjes weer ontsnappen via je losjes op elkaar gesloten lippen. Doe
lekkere losse kleding aan (knellende kleren geven je een extra krampachtig
gevoel) waarin je goed en vrij kan bewegen.
Drank, drugs en koffie helpen niet
Drank, drugs en koffie helpen niet tegen plankenkoorts. Van koffie wordt je
onrust. Van alcohol na een tijd ook. Drank en drugs maken je suffig en zorgen
voor een vermindering van je concentratievermogen en je gehoorfunctie. Niet echt
goed als je van plan bent een goede gig neer te zetten. Verder nog even dit: Een
goede lichamelijke conditie leidt automatisch tot een sterker geestelijk gestel.
Je zult minder vatbaar zijn voor podiumangst en zijn vervelende symptomen als je
regelmatig aan sport doet. Deskundigen zijn het er verder over eens dat veel
bewegen ook helpt tegen de vorming van depressies en faalangsten.
Kijk door het publiek heen
Als je weet dat je podiumvrees hebt, vooral de eerste paar minuten, kijk dan
door het publiek heen. Kijk over het publiek heen, maar kijk nooit iemand direct
aan, ook al is het een bekende. Wanneer je dat wel doet, begin je te vissen hoe
een ander over je denkt. Dat haalt je uit je concentratie, maakt je onzekerder
en kan ervoor zorgen dat je je tekst kwijtraakt. Wanneer je globaal over het
publiek heen kijkt, voelt bovendien iedereen zich aangesproken.'
Tip tegen bandje pesten
Iedere zaal heeft grappenmakers. Mensen die je setlijsten weghalen, je
uitlachen, even aan je microfoonstandaard zitten of doodgewoon boooooeeeehhh
roepen. Remedie hiervoor is gewoon geen aandacht aan deze mensen geven en je
bezig te blijven houden met het publiek dat het te gek vindt wat je doet. Komt
het volk het podium op, laat het dan weghalen door de mensen die bij de zaal
werken of door eigen beveiligingsmensen. Ga ze nooit zelf van het podium
verwijderen want dan ben jij de Boeman, de partycrasher.
Ga op het randje staan
Durf als zanger op het randje van het podium te staan in de spotlights. Zet de
lampen pal in je gezichtsveld en je komt veel beter over bij het volk. Een goede
band heeft niet alleen een zanger of een zangeres, maar échte entertainers.
Is de poen goed geregeld?
Het is gebruikelijk dat de gage betaald wordt als je uithijgend nageniet, vlak
voordat je afbreekt. Een beetje muzikant weet dat je je over de hoogte van de
betaling doorgaans geen illusies hoeft te maken in ons land. Veel en vaak spelen
voor weinig, dat is het credo als je hogerop wilt komen. Als je zelf een
bandbus, een PA en licht hebt gehuurd, zul je in de meeste gevallen als
beginnende groep per persoon niet meer dan een paar eurotientjes overhouden.
Gages beginnen bij een paar luttele honderden euro’s (kleine muziekcafés) en
lopen via 1000-2000 euro (bruiloften, partijen, feesten) op tot boven de 10.000
euro (bekende acts in grote disco’s en op gerenommeerde podia). Beginners zijn
dus slechts af. Het zij zo, het is rock & roll, moet je maar denken. Ben je net
iets bekender, dan kan het zijn dat je terecht kunt op de kernpodia (vaak in
voorprogramma's), waar je wat meer gage krijgt omdat er voor Nederlandse
bandoptredens onder voorwaarden (via het podium) subsidie wordt verstrekt.
Trouwens: er zijn ook bijdragen mogelijk voor toertjes in het buitenland. Zie
website www.popinstituut.nl voor meer info over deze subsidiepotjes.
Check en doublecheck
De gig is gedaan, het publiek dwong een toegift af, de lichten gaan uit. Een
euforisch gevoel maakt zich van je meester. Maar je bent een professional (of
wilt dat zijn) en gaat dus na een vlugge slok onmiddellijk over tot de orde van
de dag (of nacht). Je ontruimt het podium (kabels oprollen in grote lussen geeft
trouwens minder kans op breuk). Het tijdstip waarop je dit doet, overleg je met
de opdrachtgever en spreek je bij voorkeur van tevoren goed door. Als je denkt
dat alles in de bandbus zit, loop je nog even het podium over en de kleedkamer
in om te zien of je daadwerkelijk niets vergeten bent.
Verwijder troep, glazen, flesjes, tape, setlijsten, kapotte drumstokken, enz van
het podium. Het laat een betere indruk achter voor de mensen van de zaal die
wellicht op dat moment aan het opruimen zijn.
Bedankt
Bedank de mensen die voor jou bezig geweest zijn, tijdens, voor of na het
optreden, van zaaleigenaar tot bediening, van geluidsman tot mede-bandleden, het
komt heel prettig over. Tijdens het optreden is het trouwens ook gebruikelijk om
de band voor te stellen (tenzij het hele land je al kent).
Op de Zwarte Lijst?
Ervaringen opgedaan met een organisator, zaaleigenaar, podium of boeker die echt
niet door de beugel kunnen? Op een plek opgetreden waarvan jullie achteraf
allemaal verzuchtten ‘Eens maar nooit weer?’
Meldt dit bij Popmuzikant NL, zij vermelden dit in hun blad, daardoor kan
misschien voorkomen worden dat collega-muzikanten in dezelfde valkuil lopen.
Email: info@popmuzikant.nl. Hanekampweg 33, 71040 AW Winterswijk-Meddo.
Naar ’t buitenland?
Optreden in het buitenland? Verdiep je dan van tevoren goed in allerlei zaken.
Zo bestaan er de nodige subsidiemogelijkheden. De bekendste is Toersupport van
het Nationaal Popinstituut (NPI). Meer informatie vind je op de
Popinstituut-website. Handig is verder het handboek van VIP Bookings in
Kopenhagen met een overzicht van alle boekingskantoren, festivals en poppodia in
29 Europese landen.
Bron: Popmuzikant NL